CatChat.nl

Ik brand een kaars voor Koopa en Bowser, vandaag zouden ze 16 zijn geworden.
Dit is de 8ste verjaardag zonder Koopa, de eerste zonder Bowser.
Dag lieverds, jullie worden gemist.

Dan sla je de pagina van je agenda om naar de nieuwe week (ik heb nog een old-school papieren versie) en zie je ‘controle Bowser’ staan. Dat is waar ook, na zijn laatste controle in juli moesten we na 4-5 maanden weer even terugkomen. Dat zou zo’n beetje nu zijn.
Weer met hem in mandje naar da, de hele reis miauwen, en na controle weer snel naar huis. Geen Bowser. Ik mis hem zo enorm.

Na het overlijden van Bowser heb ik al zijn diabeet-spullen zoals meters, insuline, spuiten en voer weggegeven. Alleen zijn laatste spuit van de ochtend van 18 augustus en de laatste aangebroken Lantus ampul staan nog in de koelkast. En ik kan beide niet wegdoen. Bowser is de hele tijd in mijn hoofd en iedere keer als ik de koelkast deur opendoe zie ik zijn bakje staan. Het geeft houvast.

Met heel veel pijn hebben we Bowser op dinsdag 18 augustus laten gaan. Zijn nieren waren helemaal op. Om kwart over 3 waren hij en ik nog samen bij de da en ’s avonds om half 7 is hij thuis naar de Regenboog gegaan. We waren buiten op het balkon, Bowser lag te slapen toen de da de eerste prik zette. Daarna is hij rustig op schoot bij manlief naar zijn broertje Koopa gegaan. We hebben hem samen naar het crematorium gebracht en hij was vrijdag de 21 weer thuis.
Liefde is ook laten gaan, maar het doet zo verschrikkelijk veel pijn.
Dag Bowser, lieverd, knuffel.

We hebben de as op de sterfdag van zijn broer Koopa, 30 augustus, uitgestrooid over de Amstel. Vanaf dezelfde brug waar we ook Koopa 7 jaar geleden hebben uitgestrooid. De broers zijn nu weer samen.

We hebben zondag eerst Bowser zijn as uitgestrooid en toen heb ik de lege urn erachteraan gegooid, de Amstel in. Ik wilde thuis niet een lege urn hebben. Dan heb je zo’n ding staan, wat moet je ermee.

Het uitstrooien was gewoon mooi. Klein briesje, de as waaide mooi het water in en zonk langzaam. Voordat we dat deden hebben we nog heel lang op de brug gestaan, hangend over de reling. Ik had de urn stevig vast en manlief en ik stonden eigenlijk alleen maar te huilen. En te praten. Toen we er klaar voor waren heeft hij de as uitgestrooid.
De as zit in een boterhamzakje in die urn, met een draadsluiter er omheen. Dat is een beetje suf. Dan sta je toch met een leeg boterhamzakje en het is een beetje onhandig om dat ook in het water te gooien. Thuis in de vuilnisbak gedaan.

Het was weer een verdrietig moment maar ook mooi omdat Bowser en Koopa nu weer samen zijn. Dat levert weer mooie herinneringen op, bijv. van toen ik ze voor het eerst leerde kennen. Manlief had de katten al toen ik hem leerder kennen, ze waren net 1 jaar. Net kitten af maar toen al heel gezellig. Met een flinke borrel erbij hebben we zondag aan leuke momenten gedacht. Verdriet maar veel herinneringen.

Bowser is weer thuis. Afgelopen vrijdag heb ik zijn urn opgehaald bij het crematorium. Hij staat tussen mijn stripboeken in de boekenkast. Op het kaartje erbij staat de crematiedatum en tijd, 20 augustus 9.15 uur. Bowser blijft nog even tussen mijn strips staan. We gaan zijn as uitstrooien op de sterfdag van zijn broertje Koopa, op dezelfde plek waar ons witte spookje is. Zijn de broertjes weer samen.

21 april 1994 – 18 augustus 2009

Mijn grote bron van informatie over suikerziekte bij katten is Suikerkatten.nl. Het meest gebruikte gedeelte is het forum. Site en forum staan bomvol informatie over de symptomen, hoe de suikerpoezel te behandelen met insuline, hoe je zelf je kat kunt meten en instellen en nog veel meer over hypo, hyper en alles wat er bij je diabeetje komt kijken. Ik kom eigenlijk zelden op de site, ik ga meteen naar het forum, maar vandaag zag ik Bowser voorbij komen op de homepage! Onder de kop ‘Allemaal suikerkatten’ roteren foto’s van suikerpoezels en opeens zag ik mijn mannetje op mijn scherm. Lieve foto op een hele warme dag.

Vanochtend met Bowser voor controle van zijn nieren naar de da gegaan. Voorzichtig goed nieuws: de extreem hoge Ureum en Creatinine waardes zijn gedaald. Nog steeds veel te hoog maar sinds de vorige meting wel gestaag aan het dalen. Zijn nieren zijn nog steeds slecht maar de medicatie werkt. Een klein hoeraatje dus. Bowser was enorm boos en bang tegelijkertijd en heeft op de heenweg zijn reismand onder geplast. In de wachtkamer moest ik lang wachten vanwege een spoedgeval en Bowser mocht even loslopen van mij. Die rende meteen naar de deur en wilde NAAR HUIS! NU!!!! Het arme ventje, weer in hem geprikt, weer dat masker op, weer in hem geknepen. Hij ligt nu helemaal voor pampus in zijn mandje, hij heeft zich enorm drukgemaakt. Volgende controle over 4 tot 5 maanden. Oja, de rekening wil ik je niet onthouden: 141,31 Pietermannetjes. Knetterharde pegels. Eurislotties. Het is een duur kind, dat is het.

Bowser zit sinds 30 mei op zijn nierdieet. Eerst brokjes en natvoer, maar nu alleen nog maar natvoer. Ik zeg natvoer, maar ik bedoel grijze onsmakelijk ogende smurrie. Als je het blikje opentrekt kijk je naar een grijsbruine dikke massa, niet echt heel aantrekkelijk eten. Maar ja, Bowser lust alles dus die eet het wel. Maar hij is dol op brokjes. En dan de brokjes van Yoshi natuurlijk. Die laatste eet op het aanrecht om directe eet-aanvallen van Bowser te voorkomen. Vanochtend sprong Bowser op het aanrecht en stevende op de brokjes van Yoshi af. Ik was hem 1 seconde voor en kon het bakje brokjes voor zijn neus weghalen. Dacht ik. Meneer had opeens een enorm lang voorbeen en trok het bakje hard naar zich toe. Met succes: stuk of 10 brokjes op de grond. Feest!