CatChat.nl

Sinds zondag 14 augustus liep er een rood ventje bij mijn buitenkatten. Hongerig en schrikachtig. Maar heel lief en aaibaar. Ik vertrouwde het niet en meldde het menneke aan bij Amivedi. Ook rondgekeken of iemand bij mij in de buurt een rood katertje miste maar geen resultaat.
Afgelopen vrijdagavond heb ik ‘Poes gevonden’ flyers opgehangen rond mijn blok. Op zaterdagochtend belde een buurvrouw dat er een rood katertje werd vermist in het blok achter ons, het briefje hing bij de stomerij. Ik ben meteen naar dat briefje gelopen om te bellen met de eigenaren. En inderdaad: het rode ventje was hun vermiste Pelle!

Pelle werd al vermist sinds 11 juli en is een blok verder, mijn blok dus, in de binnentuinen terecht gekomen. Waar hij bij de buitenkatten eten en een slaapplek vond.
Met de baasjes op zoek gegaan naar Pelle en hij kwam meteen naar me toe.
Opgepakt, geknuffeld en toen in reismandje gedaan.
Daar dacht meneer anders over.
Kleine Pelle veranderde in een tijger en beet mij en zijn baasje. Na een mislukte vluchtpoging nog een keer in de reismand, waar Pelle uiteindelijk in ging maar niet zonder nog een keer te bijten. Pas toen hij veilig in zijn mandje zat, zagen we de schade. Baasje gebeten in duim, ik in linkerpols en rechterhand.
Bloeien als een verke.
Op naar het ziekenhuis voor anti-biotica en een tetanus injectie, want een kattenbeet is een groot bacterievat. En een anti-bioticum kuur van een week om het af te maken. Zondag op controle geweest en morgen mag ik weer.

Het goede nieuws? Zijn baasje en vrouwtje hadden de hoop al opgegeven maar Pelle is weer thuis!
Het leermoment voor mij: probeer nooit andermans kat na 6 weken dwalen in een reismandje te stoppen. Iets met ‘kat’ en ‘handschoenen’ comes to mind