CatChat.nl

Elke ochtend ontploft er een bom op bed. Met een beetje mazzel zo rond een uur of zeven, maar soms vroeger om zes uur. Het bommetje heet Mario en hij heeft H-O-N-G-E-R. Het begint met zielig mauwen op de grond naast het bed. Bij geen reactie springt hij nog enigszins zachtzinnig op het bed en begint op en neer over me heen te lopen. Bij geen reactie springt hij weer op de grond en neemt een forse aanloop om vervolgens knetterhard op me te springen. Aan de andere kant van het bed racet hij er dan weer vanaf. Het vrouwtje wordt uiteraard wakker maar reageert niet want dan krijgt hij wat hij wil: aandacht. En aandacht betekent: volhouden want dan krijg ik ontbijt. Helaas voor hem trap ik er niet in. Ik lig uiteraard wakker maar ga niet in op zijn dwingelarij. Pas als de wekker afgaat om acht uur, krijgt hij brokjes. Dat weet hij, dat weet ik, en toch, iedere ochtend, gaat het bommelding weer af.

Hij blijft het koud hebben ook al is het buiten een stuk aangenamer dan een week of wat geleden. Yoshi stelt zich nu zelfs zo enorm aan dat hij de radiotor bij het bed opzoekt om op te warmen. Dadoetieandersnooit!
Het mooie van zijn aanstelleritis was wel dat hij zijn voorpootjes echt heel voorzichtig zover mogelijk in de hoekjes van de verwarming duwde. Voor optimale warmte-absorptie.

Je ziet aan zijn hoofd dat hij geen zin heeft in foto’s

Er ligt ijs op de Schinkel, nog nooit gezien. De ijsvloer wordt elke ochtend met een ijsbreker stukgemaakt om de doorgaande schepen vrijbaan te geven. Yoshi kijkt ernaar vanaf zijn warme plekje op de vensterbank: op de dubbele fleecedeken, met de verwarming onder hem en genietend van de winterzon.

… ligt Yoshi op de verwarming geplakt.

Mario en sneeuw, dat vindt hij alleen maar leuk! Vrijdagavond hadden we de balkondeuren opgezet en ja hoor, meneer sprong met vier poten in de sneeuw en ging achter elk vlokje aan. Yoshi krijg je met geen stok naar buiten maar Mario wil een paar keer per dag witte voetjes halen.
En als hij niet in de sneeuw zit, wil hij er graag naar kijken vanuit zijn luie stoel.

Kattenvrouwtjes, of mannen, je kent ze wel. Vaak een vrijgezellige vrouw die een groot deel van haar tijd besteedt aan het zorgen voor katten. Haar eigen of zwervers. Het is een fenomeen van alle tijden en ook ik ben er schuldig aan (maar niet vrijgezel) en erger nog, ik schrijf erover
De term kattenvrouwtje wordt vaak in een adem genoemd met ‘gek’ maar dat wordt alleen maar gezegd door onbenullen.
Op deze site zie je foto’s van vroeger, van kattenvrouwtjes uit het verleden. Er is eigenlijk weinig veranderd, behalve de kleding! En mannen met bijlen, waar vind je die nog. De site is een bezoek waard, er staan nog veel meer foto’s op dan de vier hierboven.