CatChat.nl

Ik was in Zwolle, zonder dollen, en kwam deze friemel tegen bij het hotel. Rollen, knorren, draaien en heel hard kopjes geven. Heerlijk zoveel knuffels van een harig vriendje als je een nachtje niet thuis slaapt bij je eigen knuffels.

Op de heenweg van boodschappen doen kwam ik deze kleine Zebra tegen. Zo heet hij echt, er hing een naamplaatje aan zijn bandje. Er stond: ‘Zebra’, een mobiel nummer en ‘gebruikt medicijnen’. We hebben even samen geknuffeld maar de Zebra wilde graag in een geveltuin zitten. Hij sprong steeds op de vensterbank om achter een struik te kunnen. Ik keek even mee maar denk niet dat het om dat plastic zakje ging maar eerder een muis. Zebra had het veel te druk om op de foto te gaan, wilde niet stilzitten. Knuffelen wel!

Goed kijken, er zitten er twee! Rechts zit een klein zwart dropje met grote ogen naar mij te kijken.

In de binnentuinen van het WG terrein kwam ik deze Kitler tegen! Een echte! Hij draaide alleen zijn kop om toen ik net de foto maakte. Bummer. Maar ik loop er zo vaak, die ga ik vast vaker tegenkomen en dan heb ik mijn camera wat sneller uit mijn tassie getrokken voor het bewijs.

Ze zit eigenlijk wel iedere dag op het randje van het terras om zich heen te kijken. Ik geloof trouwens dat het er twee zijn, twee identieke tweeling-schildpad-zusjes. Vandaag van mijn fiets gestapt en uitgebreid geknuffeld. Ze ging meteen rollen en knorren en ik mocht ook over haar buikje aaien. Wat een onwijs lief beestje, daar wil ik elke ochtend wel even kopjes aan uitdelen.

Op de terugweg van het boodschappen doen voor de hongerige wolven kwam ik deze zon-aanbidder tegen in de binnentuinen op het WG-terrein. Zich vol overgave schurend aan de takken in het magere voorjaaszonnetje. Niet te beroerd om ook even tegen mijn hand kopjes te komen geven! Poezenknuffels maken je dag helemaal goed.