zoet

Elke dag komt hij even in mijn armen liggen. Kan dan niet meer bewegen want dan is hij weer weg. Ik kan zo uren zitten met het knorrende knuffelbeest, beide helemaal zen.

kara

En weer kwam de chipreader van pas! Er werd een oproep geplaatst voor het checken van een aanloopkat op een chip en het was bij mij in de buurt. Op het fietsje erheen en de kat had inderdaad een chip. Roepnaam Kara. Het adres was van SAZ Amsterdam, de chip stond nog niet op naam van de nieuwe eigenaar. Gelukkig mailde SAZ op zondag avond terug dat Kara om de hoek woont en erg werd gemist. Het beestje is meteen door de vinder naar huis gebracht. Happy End!

bram

Gisteren zag ik bij het Orgelpark deze kat lopen. Nou had ik op de Vermiste katten groep Amsterdam op Feestboek zo’n kat voorbij zien komen dus toch even gestopt en geaaid. Tijdens het aaien zocht ik de vermist-post op en de kat leek toch enorm veel op de vermiste kat. Eigenaar een bericht gestuurd en ondertussen wachten. Maar ik heb natuurlijk een chip scanner, alleen niet bij me. Mijn collega M. gebeld en die sprong op zijn snelle fiets om bij mij thuis een reismand te halen en de Halo scanner, om die bij mij te brengen.

Collega M. was ondertussen al bij mij aangekomen toen ik bericht terug kreeg van het baasje dat haar kat inmiddels weer thuis was. Gelukkig!

Toch maar even deze kat gescand nu ik toch de scanner had en Bram wordt niet vermist.

Goed voornemen: altijd de Halo scanner meenemen!

chronische middenoorontsteking

De uitslagen zijn binnen: Luigi heeft een chronische middenoorontsteking waarbij er in zijn linkeroor een gat in het trommelvlies zit. Zolang hij geen last heeft laten we het zo. Een operatie is mogelijk waarbij het middenoor wordt opgeschoond maar die operatie is risicovol en kan juist andere problemen veroorzaken, met name voor evenwicht. Het kind is weer zijn gewone zelf, wel extreem aanhankelijk naar mij. Hij volgt mij als een hondje, wil overal zijn waar ik ben. Nu maar hopen dat hij klachtenvrij blijft!

spoed

En toen zaten we zondagnacht op de spoedkliniek met Luigi. Ik was wakker geworden van een raar geluid en vond Luigi naast de bank. Hij was compleet gedesoriĆ«nteerd en kon niet lopen. Hij probeerde het wel maar ‘zwom’ op het droge. Meteen de kliniek gebeld en binnen een half uur waren we daar.

Het leek heel veel op wat hij vijf jaar geleden ook heeft gehad, het syndroom van Horner. Luigi moest ‘s nachts blijven ter observatie en gisteren zijn er allerlei onderzoeken geweest inclusief een CT scan onder narcose. De uitslagen van de onderzoeken volgen nog. Terwijl hij onder narcose was hebben ze zijn oren uitgespoeld die weer helemaal vol met zwarte prut zaten.

Gelukkig mochten we Luigi gisterenavond weer ophalen.

Lopen ging meteen weer goed. Zijn ogen stonden nog wel heel raar, hij had overdag ook nog twee verschillende pupillen gehad. ‘s Avonds waren ze wel weer gelijk maar extreem vergroot.

Ik werk vandaag thuis om hem in de gaten te houden maar hij is vooral heel erg moe. Nu wachten op de uitslagen van de onderzoeken.